Jak chronić grzejniki podczerwieni w łazience przed uszkodzeniami (i utratą wilgoci)
Bądźmy szczerzy: łazienki stanowią prawdziwy koszmar dla sprzętu elektronicznego. Ciągła para wodna oraz sporadyczne krople wody z prysznica sprawiają, że w pomieszczeniu istnieje duże ryzyko powstania zwarć. Jeśli chcesz zainstalować grzejniki podczerwieni, zwykłe rozwiązanie nie wystarczy. Potrzebujesz urządzenia, które poradzi sobie z wilgocią.
Co oznacza IP65?
Często spotykasz nazwę „IP65”. Prościej mówiąc, oznacza to, że urządzenie jest dobrze hermetycznie zamknięte, więc może przyjmować strumienie wody ze wszystkich stron bez żadnych problemów. Aby to osiągnąć, używamy szybkiego silikonu do uszczelnienia obudowy oraz kabli, które mocno trzymają przewody. Dlaczego to ważne? Bo jeśli do środka dostanie się choć trochę wilgoci, może to doprowadzić do uszkodzenia elementów elektronicznych. W łazience to oznacza natychmiastowe awarie. To nie jest dobre.
Zabezpieczenie dostępu do prądu
Aby prąd pozostał tam, gdzie powinien być, używamy kwarcowych rur z podwójną izolacją. Dzięki temu filament grzewczy znajduje się daleko od obudowy. Ale tu pojawia się problem: punkty połączeń są najczęstszym miejscem awarii. Dlatego używamy keramicznych izolatorów na terminalach. Keramika jest doskonała, ponieważ nie deformuje się ani nie traci właściwości, gdy temperatura rośnie – dzięki temu prąd pozostaje w obwodzie.
Proszę, koniecznie podłącz te urządzenia do specjalnego obwodu z funkcją GFCI. Pomyśl o GFCI jako o swojej sieci bezpieczeństwa. Nawet jeśli obudowa o stopniu ochrony IP65 się zepsuje, GFCI natychmiast wyłączy prąd, jeśli wykryje wyciek prądu.
Problem z temperaturą
Jest jednak jeden haczyk: gdy uszczelniamy grzejnik, aby woda nie mogła do niego dotrzeć, jednocześnie uwięziamy w nim ciepło. Ponieważ przepływ powietrza jest ograniczony, temperatura wewnątrz grzejnika rośnie znacznie szybciej niż w grzejniku otwartym. To właśnie tutaj wiele osób popełnia błędy. Jeśli użyjesz standardowych przewodów PVC, one się stopią i pękną, a cała praca nad izolacją poszła na marne. Lepiej używać przewodów pokrytych teflonem lub silikonem – one mogą wytrzymać wysoką temperaturę. Sprawdź dokładnie temperaturę wewnątrz grzejnika, zanim uznasz, że praca jest zakończona.