Het plaatsen van infraroodverwarmingslampen in een badkamer is een risicovolle onderneming als het niet goed wordt gedaan. Er is overal stoom en waterdruppels die zich aan alles hechten. Omdat vocht elektriciteit gemakkelijk geleidt, betekent elke goedkope isolatie eigenlijk een uitnodiging voor een kortsluiting. Niemand wil dat zijn lichten uitvallen – of erger nog – terwijl ze onder de douche staan.
De strijd tegen lekkages Als je wilt dat deze apparaten echt lang meegaan, moet je goed opletten op de verbindingspunten. Het zijn juist hier dat bijna alle apparaten defect raken. We ‘hopen’ niet zomaar dat het droog blijft; we gebruiken hoge-temperatuursiliconen of epoxymaterialen om vocht volledig buiten te houden.
Je hebt ook een grote veiligheidsmarge nodig wat betreft de diëlektrische weerstand. Waarom? Omdat elektriciteit zich in een ruimte vol stoom op een andere manier kan verspreiden dan normaal.
En hier is nog een tip: die standaardkwartsomhulsels zijn prima voor het genereren van warmte, maar de uiteinden van de lampen? Die zijn juist het zwakke punt. We vervangen ze door versterkte keramische isolatoren. Hierdoor blijft de elektriciteit precies waar ze hoort te zijn – in het filament – en niet in de behuizing.
Voorzichtigheid is belangrijk De lamp zelf is maar de helft van het verhaal. De hele behuizing moet een IP44- of IP65-rating hebben. We gebruiken ook een aparte aarding. Op deze manier zal de schakelaar onmiddellijk worden uitgeschakeld als er water in contact komt met een geïsoleerde draad. Het is veel beter om te maken te krijgen met een uitgeschakelde schakelaar dan met een apparaat dat nog steeds gevaarlijk kan zijn.
Meestal gebruiken we ook dubbel geïsoleerde kabels (Klas II). Dat geeft extra zekerheid. Als de primaire isolatie beschadigd raakt door de agressieve reinigingsmiddelen die we in de badkamer gebruiken, zal de buitenste laag niet plotseling geladen raken.
Het lastige aspect Er is echter één probleem: als je alles te strak afsluit, creëer je een soort ‘oven’. Het water blijft buiten, maar de hitte blijft in de behuizing zitten. Als er geen mogelijkheid is voor de hitte om weg te komen, zal de isolatie van de draden uiteindelijk beschadigen.
Het is dus een kwestie van balans vinden. Je hebt een hoge IP-rating nodig voor veiligheid, maar je hebt ook wat ventilatie of een goede koelmethode nodig, zodat de verbindingspunten niet smelten.